ویژگیهای ساز دیوان
ساز دیوان یک ساز مضرابی و از خانوادهی ساز تنبور است. از نظر ظاهری این ساز شباهت زیادی به تنبور دارد با این تفاوت که اندازهی آن بزرگتر است. ساز دیوان مانند سایر سازهای این گروه از سه بخش اصلی دسته، کاسهی طنینی و تارها تشکیل شده است. ساز دیوان را در اندازههای مختلفی میسازند. اندازهی کوچک آن را ساز جُرا، اندازهی متوسط آن را ساز باغلاما و اندازهی بزرگ آن را ساز اصل دیوان مینامند. این ساز دارای 24 پرده است که قابلیت جا به جایی دارند. تعداد تارها نیز نه تایی یا هفت تایی ست. ترتیب قرارگیری تارها در ساز نُه سیمی به صورت سه تایی و در ساز هفت سیمی به صورت 3 -2 -2 است. کاسهی طنینی ساز دیوان قطر نسبتاً زیاد و در حدود 35 میلی متر دارد. همچنین این ساز را با مضراب پلاستیکی مینوازند و در هنگام نواختن انگشت میانی باید روی کاسهی طنینی ساز قرار بگیرد. از مهمترین دیوان نوازان میتوان به شوان پرور، اردال ارزنجان، اورهان گنجهبای و دیار درسیم اشاره کرد. این ساز به طور ویژه در بین کردها محبوب است و در کردستان ترکیه، کردستان عراق، کردستان ایران و کردستان سوریه نوزاندگان زیاد و معروفی دارد.
آموزش موسیقی در رجینا
شهر رجینا از همان بدو تاسیس، بهترین کلوپهای موسیقی، انجمن موسیقی و ادبی و گروههای کر کلیسا را در بین شهرهای معروف کانادا داشته باشد. کرد. فرانک ال. لاوباخ، یک نوازندهی حرفهای که در سال 1904 از اسکاتلند وارد این شهر شد، تا زمان بازنشستگی خود در سال 1922 رهبر بلامنازع در امور موسیقی آن بود. او انجمن فیلارمونیک رجینا را در سال 1904 و انجمن ارکسترال رجینا را تأسیس کرد. از آن سالها تاکنون رجینا مدام در صنعت موسیقی پیشرفت کرد تا به شرایط امروزی رسید که یکی از بهترین شهرهای کانادا در این زمینه است. از معروفترین موسیقیدانهای رجینا میتوان به استو دیویس، جک سمپل، گرگ ویلیامسون، اندی شاف، کیک اکس و ... اشاره کرد. سالنهای موسیقی اکسچنج، کانئوس آرت سنتر و آرتِسین از معروفترین سالنهای موسیقی در این شهر هستند و رجینا فولک فستیوال را نیز میتوان بزرگترین جشنوارهی موسیقیایی این شهر دانست.