ساختار ساز ساکسیفون
ساکسیفون یک ساز بادی فلزی و دکمه دار است که اختراع آن به دهه 1800 میلادی و کشور بلژیک برمیگردد. این ساز در خانوادهی کلارینت قرار میگیرد و خود به چهار مدل آلتو، تنور، سوپرانو و باریتون تقسیم میشود که در اندازه، شکل ظاهری و نوع صدا تفاوتهایی با هم دارند. در شکل کلی ساکسیفون از بخشهایی شامل شیپور است که توسط قوسی به بدنهی اصلی متصل شده است. در طول بدنهی اصلی کلیدها و محافظ کلیدها قرار گرفتهاند. کار این کلیدها این است که در اثر فشرده شدن، سوراخهای روی ساکسیفون را میبنند و در نتیجه نتها ایجاد میشوند. با حرکت به سمت بالا به سمت گردن میروید که دهانه یا قسمت دهانی ساز در انتهای آن قرار گرفته است.( بخش قوس در ساکسیفون سوپرانو وجود ندارد). این ساز از جنس فلز و معمولاً برنج ساخته میشود همچنین آن را جزو سازهای ارکستر سمفونیک حساب نمیکنند. از معروفترین نوازندگان ساکسیفون میتوان به سیدنی بچت، بن وبستر، چارلی پارکر، استن گتز، مایکل برکر و اورنت کلمن اشاره کرد.
آموزش موسیقی در اوشاوا
اوشاوا، به خاطر خانه قصری مک لافلین در پارک وود به یکی از معروفترین مقاصد موسیقی کانادا تبدیل شده است. در سال 1870 اولین گروه موسیقی در این شهر تشکیل و اوشاوا سیتیزنز باند نامگذاری شد. در اوایل قرن بیستم، سازمانهای موسیقی از سایر نقاط انتاریو و ولز از اوشاوا بازدید کردند و گروههای مطالعه موسیقی تشکیل شدند. خیلی زود معروفترین اساتید موسیقی برای تدریس به این شهر آمدند و صنعت آن را رفته رفته به جلو پیش بردند تا به سطح کنونی رسید. مایک اونیل، لوری یاتس، مت وروبک، کرون لندز، لنا و میسی، گروه کاف د دوک، گروه اسپاروز و ... تنها تعدادی از موسیقیدانهایی هستند که در این شهر به دنیا آمده و تحصیل کردند. همچنین سالن معروف موزیک هال این شهر نیز سالانه میزبان جشنوارهها و کنسرتهای موسیقی بسیار زیادی است.