ساختار ساز ساکسیفون
ساکسیفون یک ساز بادی فلزی و دکمه دار است که اختراع آن به دهه 1800 میلادی و کشور بلژیک برمیگردد. این ساز در خانوادهی کلارینت قرار میگیرد و خود به چهار مدل آلتو، تنور، سوپرانو و باریتون تقسیم میشود که در اندازه، شکل ظاهری و نوع صدا تفاوتهایی با هم دارند. در شکل کلی ساکسیفون از بخشهایی شامل شیپور است که توسط قوسی به بدنهی اصلی متصل شده است. در طول بدنهی اصلی کلیدها و محافظ کلیدها قرار گرفتهاند. کار این کلیدها این است که در اثر فشرده شدن، سوراخهای روی ساکسیفون را میبنند و در نتیجه نتها ایجاد میشوند. با حرکت به سمت بالا به سمت گردن میروید که دهانه یا قسمت دهانی ساز در انتهای آن قرار گرفته است.( بخش قوس در ساکسیفون سوپرانو وجود ندارد). این ساز از جنس فلز و معمولاً برنج ساخته میشود همچنین آن را جزو سازهای ارکستر سمفونیک حساب نمیکنند. از معروفترین نوازندگان ساکسیفون میتوان به سیدنی بچت، بن وبستر، چارلی پارکر، استن گتز، مایکل برکر و اورنت کلمن اشاره کرد.
آموزش موسیقی در کانبرا
کانبرا خانهی مکانها و موسسات مهم موسیقی است، از جمله محل اجرای تالار Llewellyn، بخشی از دانشکده موسیقی دانشگاه ملی استرالیا، و تعدادی از جشنوارههای موسیقی از جمله جشنواره بین المللی موسیقی کانبرا، جشنواره بلوز و ریشه کانبرا و جشنواره موسیقی کانبرا. جشنوارهی ملی مردمی صحنه موسیقی محلی در بسیاری از بارها و کلوپهای شبانه برای اجراکنندگان محلی برگزار میشود که عمدتاً در دیکسون، کینگستون و مرکز شهر قرار دارند. از خوانندگان معروف کانبرا میتوان به گروه فالینگ جویز، آلکمیست، فرانک گمبل، سافیا و ... اشاره کرد. معروفترین سالنهای موسیقی در کانبرا بارها، کلوبها، سازمانهای اجتماعی یا کسبوکارهایی هستند که رویدادهای موسیقی را برگزار میکنند و عبارتند از: سالن آلبرت هال، گالری ANCA، اتاق بیگ باند و ...