ویژگیهای ساختاری ویولنسل
ویولنسل از نظر ساختاری بسیار شبیه به ویولن است. این ساز از چهار بخش اصلی، دسته، تارها، کاسهی طنینی و آرشه تشکیل شده است. دسته همان بخش بالایی کاسهی طنینی ست که کوکها روی آن قرار دارند و در زمان نواختن انگشتان روی آن قرار میگیرد. این ساز مانند ویولن چهار تار دارد که به ترتیب روی لا (سیم اول)، رِ (سیم دوم)، سُل (سیم سوم)، دو (سیم چهارم) کوک میشوند. آرشه نیز مشابه آرشهی ویولن از تار موی اسب تشکیل شده است و روی تارها کشیده میشود. کاسهی طنینی نیز گلابی شکل است. تفاوت اصلی ویولن و ویولنسل در اندازه و نحوهی نواختن آنهاست. ویولنسل یک پایهی فلزی دارد که روی زمین گذاشته میشود و بدنهی ساز بین پاهای نوازنده قرار میگیرد. از این ساز در گروه مختلفی از سبکهای موسیقی از جمله پاپ، جاز، راک، کلاسیک و حتی موسیقی فولک استفاده میشود. از معروفترین نوازندگان ویولنسل میتوان به مستیسلاف روستروپوویچ روسی، پیر فورنیه، لوئیجی بوکرینی، آدرین-فرانسوا سروه و ... اشاره کرد.
آموزش موسیقی در فیلادلفیا
شهر فیلادلفیا، پنسیلوانیا، دارای میراث موسیقی پر جنب و جوش و مستندی است که به دوران استعمار باز میگردد. نوآوری در موسیقی کلاسیک، اپرا، R&B، جاز و سول باعث شهرت ملی و بین المللی موسیقی فیلادلفیا شده است. مؤسسات موسیقی فیلادلفیا برای مدت طولانی نقش مهمی در موسیقی پنسیلوانیا و همچنین تأثیری در سراسر کشور، به ویژه در توسعه اولیه موسیقی هیپ هاپ ایفا کردهاند. جمعیت متنوع فیلادلفیا نیز به دلیل سبکهای مختلف از رقص هال گرفته تا موسیقی سنتی ایرلندی و همچنین صحنهی موسیقی کلاسیک و فولک پر رونق به آن شهرت بخشیده است. این شهر بسیاری از آهنگسازان و نوازندگان مشهور و معتبر آمریکایی از جمله لئونارد برنشتاین و ساموئل باربر را در طول قرن بیستم و کنونی در خود پرورش داده است. این شهر به همان اندازه نقش برجستهای در توسعه موسیقی عامه پسند داشته است. در سالهای اولیه راک اند رول، تعدادی از خوانندههای محبوب متولد جنوب فیلادلفیا از جمله چابی چکر، فرانکی آوالون و بابی رایدل به عرصهی موسیقی آمدند. جشنوارهی واوا، جشنواره هنری مانایونک، جشنواره موسیقی راش، جشنواره مردمی فیلادلفیا، جشنواره حاشیه فیلادلفیا و ... از مهمترین جشنوارههای این شهر هستند.