ویژگیهای ساختاری ویولنسل
ویولنسل از نظر ساختاری بسیار شبیه به ویولن است. این ساز از چهار بخش اصلی، دسته، تارها، کاسهی طنینی و آرشه تشکیل شده است. دسته همان بخش بالایی کاسهی طنینی ست که کوکها روی آن قرار دارند و در زمان نواختن انگشتان روی آن قرار میگیرد. این ساز مانند ویولن چهار تار دارد که به ترتیب روی لا (سیم اول)، رِ (سیم دوم)، سُل (سیم سوم)، دو (سیم چهارم) کوک میشوند. آرشه نیز مشابه آرشهی ویولن از تار موی اسب تشکیل شده است و روی تارها کشیده میشود. کاسهی طنینی نیز گلابی شکل است. تفاوت اصلی ویولن و ویولنسل در اندازه و نحوهی نواختن آنهاست. ویولنسل یک پایهی فلزی دارد که روی زمین گذاشته میشود و بدنهی ساز بین پاهای نوازنده قرار میگیرد. از این ساز در گروه مختلفی از سبکهای موسیقی از جمله پاپ، جاز، راک، کلاسیک و حتی موسیقی فولک استفاده میشود. از معروفترین نوازندگان ویولنسل میتوان به مستیسلاف روستروپوویچ روسی، پیر فورنیه، لوئیجی بوکرینی، آدرین-فرانسوا سروه و ... اشاره کرد.
آموزش موسیقی در برایتون
شهر برایتون به خاطر تفریحات شبانهاش معروف است، و این نه تنها شامل میخانهها یا دیجیها، بلکه یک صحنهی موسیقی زنده بسیار جالب نیز میشود. این شهر دارای مجموعهای از مکانهای پیشرفته برای همه چیز، از دستگاههای موسیقی مستقل تا الکترونیک گرفته تا هنرمندان و گروههای مستقل است. همچنین مهد بعضی از مهمترین ستارگان موسیقی انگلیس از جمله آلن تیلور، کات لا روک، روز الینور دوگال، بونوبو، کلست و ... بوده است. سالن بزرگ موسیقی برایتون نیز سالانه پذیرای برگزاری کنسرتها و جشنوارههای موسیقیایی از سراسر دنیاست. از مهمترین جشنوارههای موسیقی که در این شهر برگزار میشود میتوان به لند بیاند فستیوال، گریت اسکیپ و باندری برایتون اشاره کرد.