ویژگیهای ساختاری کاخن
کاخن یا ساز جعبهای یک ساز کوبهای و متعلق به کشور پرو است که اختراع آن به صدهی 1800 میلادی برمیگردد. یکی از اولین نکات قابل توجه در مورد ساختار این ساز این است که برای نواختن باید رویش بنشینید! و صدای زیبای آن از ضربه زدن روی صفحه جلویی (یا صفحهی تاپا) و صفحات کنار و بالایی ساز ایجاد میشود. این ساز در واقع یک جعبهی مستطیلی از جنس چوب است. در حالی که چوبههای کناری و عقب و جلوی جعبه میتوانند از 0.5 تا 0.75 اینچ ضخامت داشته باشند، تختهی بالایی که نوازنده رویش مینشیند از جنس تخته سه لاست. یک حفره در قسمت عقبی ساز (یا گاهی در دیوارههای چپ و راست ساز) قرار دارد که محل خروج صداست. در بعضی از انواع کاخن به کمک شل و سفت کردن کشش تارها، ساز کوک میشود. از این ساز در سبک فلامنکو و جاز استفاده میشود. از مهمترین کاخن نوازان دنیا میتوان به ماریو کورتس، مایک میدوز، نینا رودریگز و استفان ماس اشاره کرد.
آموزش موسیقی در برایتون
شهر برایتون به خاطر تفریحات شبانهاش معروف است، و این نه تنها شامل میخانهها یا دیجیها، بلکه یک صحنهی موسیقی زنده بسیار جالب نیز میشود. این شهر دارای مجموعهای از مکانهای پیشرفته برای همه چیز، از دستگاههای موسیقی مستقل تا الکترونیک گرفته تا هنرمندان و گروههای مستقل است. همچنین مهد بعضی از مهمترین ستارگان موسیقی انگلیس از جمله آلن تیلور، کات لا روک، روز الینور دوگال، بونوبو، کلست و ... بوده است. سالن بزرگ موسیقی برایتون نیز سالانه پذیرای برگزاری کنسرتها و جشنوارههای موسیقیایی از سراسر دنیاست. از مهمترین جشنوارههای موسیقی که در این شهر برگزار میشود میتوان به لند بیاند فستیوال، گریت اسکیپ و باندری برایتون اشاره کرد.